NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Czekam na informację, kiedy się spotykamy.
Zadzwonię, kiedy się dowiem.
SPOTKANIE
Z PREMIEREM
SPISAŁA: R.S.
PROTOKOLANTKA: R.S.
WŁASNOŚĆ KANCELARII PREMIERA
Pytano mnie w biurze o Jarvisa.
O co konkretnie?
O moje stosunki z nim.
Myślisz, że coś wie?
To raczej tylko plotki.
Ale badam sprawę.
Cześć.
Mówiłaś przez sen.
Tak? I co mówiłam?
Mamrotałaś.
Wszystko gra?
Chyba miałaś koszmar.
Nie pamiętam.
Czy mogę…
odwrócić twoją uwagę od kłopotów?
Niestety.
Mam wcześnie spotkanie.
Nie mogę siedzieć z tyłu. Muszę z kimś porozmawiać.
Zaprzyjaźnić się.
Pracujemy razem.
Miło byłoby mieć znajomego, który wie…
wszystko.
Moi znajomi zwykle są bardziej rozmowni, ale nie wybrzydzam.
ROMANS GARRICK? JARVIS? PRACUJE Z ROX.? R.S.
Dzień dobry.
Dołączysz do mnie z tyłu?
Czy wszyscy mamy się ścisnąć z przodu?
Napisałaś długie przemówienie?
Powinno ją na trochę zająć.
Brzmi jak przemówienie ministra?
- Zauważy, że nie zostanie wygłoszone? - To tylko sekretarka.
Prawdopodobnie nie.
Wiemy, że ma dostęp.
Czy przekazuje dokumenty dalej?
Przeszukam jej mieszkanie. Zajmij ją do 20.
- Musisz dziś zostać dłużej. - Dziś?
Nie tylko ty. Mamy dużo pracy.
A stoi pani tutaj, zamiast pomóc nacjonalizować węgiel.
Chce, żebym została dłużej, a mam wizytę.
Niech pani poprosi Jane.
Pani Savitt jest wyjątkowo efektywna.
Mamy nawał pracy przy nacjonalizacji węgla i stali.
No dobrze.
Praca po godzinach?
To się chwali.
Panna Garrick zaprosiła mnie na przyjęcie.
Urządza takie… salony.
Panią też zaprosiła?
Nie.
Cóż, jest pani nowa.
Dobrej nocy.
MODLITEWNIK ŻYDOWSKI SIŁ ZBROJNYCH
Bingo.
Zrobiłam herbaty. Wybacz, że tyle to trwa.
Zrobiło się bardzo późno, naprawdę muszę już iść.
Niestety minister potrzebuje tego na jutro.
Mnie to też nie na rękę.
Zdejmij płaszcz.
Zrobię ci coś do jedzenia.
Jacob! Cofnij się!
Bardzo dziękuję.
Dokąd tak się śpieszysz?
Dziś wraca mój syn.
Dziś?
Był…
wie pani. Ewakuowany.
- Jak długo go nie było? - Cztery lata.
Był w Ameryce, więc tak.
Muszę wrócić do domu. Chcę zrobić mu kolację.
Przepraszam. Idź.
Dziękuję.
Co ci się stało?
Włamanie.
Ale przecież drzwi nie są wyważone.
Jacob.
Mama powiedziała, że nie szkodzi, jeśli pani nie pamiętam.
Mówili, że wysyłają go do żydowskiej rodziny z Nowego Jorku.
Nie mówili, że to chasydzi.
Ci ludzie to szaleńcy.
Jadłeś już?
Nic nie chce jeść.
Mówi, że wszystko musi być koszerne.
Co panu się stało?
Jej matka miała wyjść na wista.
Ale wróciła wcześniej.
Matka go tak urządziła.
Rosjanki słyną ze swojej siły.
Ta ma teraz złamany nos.
- Myśli, że to było włamanie. - Złamał pan jej nos?
- Nic jej nie jest. - A co z synem? Jest cały?
Wszyscy żyją.
To dobrze. Bo panna Savitt nie jest komunistką.
Jest Żydówką.
Tym bardziej jest podejrzana. Wielu Żydów to komuniści.
Jedni tak, inni nie.
Jeśli noszą ze sobą modlitewniki, to raczej nie.
„Religia to opium dla ludu”, jak mówił Marks.
Jeśli można przerwać ekspertce.
To ja byłem w jej domu i ustaliłem parę faktów.
Raz, jest Rosjanką.
Dwa, ukrywa więcej pieniędzy, niż powinna mieć.
Trzy, co przesądza sprawę, ukrywa dwie tabletki.
Cyjanek, tabletki samobójcze.
Biorą je spaleni agenci. Potrzebujesz takiej.
Musimy ustalić, czy sekretarka pracuje z panną Garrick.
Sądzę, że tak.
Jarvis przyszedł do mnie przerażony.
Przed kolejnym spotkaniem zginął.
Dlaczego go zabili?
Musiał się komuś zwierzyć.
Ale był przerażony, co oznacza…?
- Co? - No co?
Że zwierzyłby się tylko ukochanej.
- Pannie Garrick. I to ona go zabiła. - Szczerze wątpię.
Bo jesteś agentką od pieprzonego kwadransa.
Emocje zaciemniają ci osąd.
Potrzebujesz dowodu.
Właśnie.
Za tydzień przyjeżdża tu Wielka Piątka.
Może trzeba zabrać sekretarkę na przejażdżkę i użyć…
specjalnych metod przesłuchiwania.
Byłbym wdzięczny,
gdybyście oboje przestali mi mówić, jak mam wykonywać pracę.
Kto to Wielka Piątka?
Nie musisz wiedzieć.
Pochwalają tortury?
Rosyjskie wojska gwałciły. Nazwałeś ich potworami,
a Jimmy mówi o „specjalnych przesłuchaniach”.
Przejęzyczył się. Nie przejmuj się nim.
Nie chcę już tego robić.
Słucham?
Szczerze?
Nie wierzę w winę pani Savitt. Ani panny Garrick.
Nie wiem, na co miałabym się przydać panu i pana misji,
jeśli w to nie wierzę.
Rozumiem.
To wyłącznie moja wina.
To Peter mnie w to wciągnął. Bez niego czuję się z tym źle.
Bez urazy.
Na ścianie w domu moich dziadków wisi haft.
„Poznaj siebie”.
No właśnie.
A pan ma za sobą całą agencję. Na pewno są bardziej doświadczeni agenci.
Rozumiem.
Uściśniemy sobie dłonie?
Dziękuję.
Jackson.
Żegnaj.
Do zobaczenia.
Jedź po moje ubezpieczenie.
Ktoś tu ma świetny humor.
Niby ja? Gdzie tam.
Coś nie tak? Zabolało?
Nie.
Ale powoli, dobrze?
Dobrze.
Nie, przestań.
- Przepraszam. - W porządku.
W porządku.
Nie wiem, co się dzieje.
- Kto tam? - Ja, tato.
Czas na herbatę?
Musiałabym jej zaparzyć.
Mogę ciasteczko?
Nie mamy ciastek. Możesz dostać suchar.
Boli mnie zadek.
Łokcie ze stołu albo je zjemy.
- Sullivan. - Pracujesz do późna.
Sumienie mnie gryzło, że biorę urlop.
Chciałam zapytać o Fionę Symonds, tę nową.
Mam parę uwag.
Podała fałszywy powód chęci pracy w Kancelarii.
Nie jest tym, kim się zdaje.
No dobra. Kto to?
Masz wieści od męża?
Tylko że dotarł i jest pięknie.
Zamieniłam się z Jane. Będę robiła notatki z komisji palestyńskiej.
Niczego nie podejrzewają.
Tylko tyle?
Wiem. Mieliśmy włamanie.
- Musisz je lepiej chować. - Tak.
Mogę opchnąć więcej.
Mam nowego sklepikarza. Kupi każde damskie ubrania.
- Szybka gotówka. - To dobrze.
Bo zdzierają z nas na broni i materiałach wybuchowych.
No dobra.
Może to jej łącznik.
Śledź go.
Dowiedz się, kto to.
I daj dziewczynie zdjęcia.
Bądź miły.
Ufa ci.
PALESTYNA, 1946
Załatw z Nowego Jorku więcej pończoch do Londynu.
Załatwione.
Poczta się nie zorientuje, że Pascha już dawno minęła?
Nie.
Powiadam panom. Ci Żydzi to terroryści!
Walczą o wolność!
Mieliśmy podejść do tematu na spokojnie.
Ale żydowscy terroryści przebrali się za brytyjskich żołnierzy,
zbombardowali nasz wywiad i zabili…
Walczą z okupacją! Godziny policyjne…
- Wybuchy, zasadzki, snajperzy, bomby… - Naloty…
Prawda jest taka, że podsycacie konflikt między Żydami i Arabami,
żeby nie tracić strefy wpływów.
Przypomnę szanownym panom,
że w 1941 Wielka Brytania walczyła sama.
Czy Wielka Brytania przyzna,
że jest zbyt słaba, aby w pojedynkę zajmować się Bliskim Wschodem?
- Właśnie. - Czy podzieli się kontrolą?
A może to spisek, aby zagarnąć ropę dla siebie?
Powiedział nafciarz.
Prześmieszne.
On chce rozmawiać o ropie!
Jak przywrócić robotnikom człowieczeństwo?
Czemu katorga i wyzysk mają być nieuniknione?
Chcę was wszystkich zachęcić…
Witaj, przyjacielu.
Zachęcam was do czytania wczesnych prac Marksa.
Jego punkt wyjścia jest podobny.
Zastanawia się, jak uczynić świat lepszym miejscem,
i proponuje rozwiązania.
W CO WIERZYMY – TEKSTY WYBRANE
John.
Co cię sprowadza?
Chyba szukam odpowiedzi.
Rozumiem.
Świat jest podły, czyż nie?
Wiesz to, prawda?
Jeśli chcesz go naprawić, dobrze trafiłeś.
Napij się herbaty, towarzyszu. Zjedz kanapkę.
Zoey, podaj coś Johnowi.
Spokojnie.
Jesteś wśród swoich.
Przepraszam.
Udany weekend?
Głównie pracowałam.
Ale udało mi się posłuchać pięknej symfonii na BBC.
Ja wolę raczej jazz.
Czemu mnie to nie dziwi?
Urząd konserwatora zabytków to okropna instytucja.
To przecież wasz prywatny dom. Jak okropnie.
Pris.
Minister chce poprawić przemówienie.
Uważa, że „kontrola państwa” brzmi zbyt radziecko.
Więc to wykreślę.
Podobno chciał wyłożyć obywatelom, co dokładnie robimy.
- Wszystkich kontrolujecie? - Tak. Mamy sprawdzać torby i kieszenie.
Proszę czekać w kolejce.
Staramy się załatwić to jak najszybciej.
To przez tego Rosjanina złapanego w Kanadzie?
Tak sądzę.
Co się dzieje?
Przeszukują torby.
Bardzo przepraszamy.
To z ostrożności.
Dziękuję. Następny.
- A niech to. - Co?
Zapomniałam parasolki, a ma padać.
Kurwa.
Z Nicholasem Sullivanem, proszę. Z MI5.
Czego chcesz?
Nie ja.
Ja niczego nie chcę.
Freddy.
Freddy… Ty cholerny idioto.
Przykro mi.
Freddy!
Miałeś rację. To panna Garrick.
Spanikowała przy kontroli, poszła po parasol i wróciła bez niego.
A nawet nie padało. Teraz dawaj negatywy.
Jej nie było na posiedzeniach.
Ktoś dał jej te dokumenty. Prawdopodobnie sekretarka.
Jackson nic nie ustalił, śledząc łącznika. Mam tylko ciebie.
Pomóż mi ustalić powiązanie, potem odejdziesz. Jeśli chcesz.
Z negatywami.
Kocham mojego brata.
Tak.
To twój bliźniak.
Muszę iść do pracy.
Owszem, musisz.
Żydzi odeszli na Zachód i wrócili odmienieni.
KOMISJA PALESTYŃSKA
Nie mamy zatargu z każdym, kto przybywa z Zachodu.
Ale nasi kuzyni Żydzi powrócili z imperialistycznymi ambicjami
i próbują wcielić je w czyn.
Najpierw przez nacisk Wielkiej Brytanii, potem Ameryki.
A teraz przez terroryzm.
Około 30 lat temu
rząd brytyjski obiecał pośredniczyć
w utworzeniu żydowskiej siedziby narodowej w Palestynie.
Nazistowski plan eksterminacji Żydów w Europie
sprawił, że obietnica jest tym pilniejsza.
Rzekoma misja ucywilizowania naszej zdegenerowanej rasy
była wymówką każdego,
kto chciał kolonizować,
kto pragnął dominacji.
Mojego ojca,
moją matkę,
moją żonę
i troje moich dzieci zagazowano w Bełżcu.
Myślicie, że kiedykolwiek będziemy widzieć w Europie dom?
Żydzi pochodzą z Palestyny.
I tam powrócimy.
Z waszym pozwoleniem lub bez niego.
Zawsze wymówką było to, jakobyśmy byli zacofani.
To, że trzeba nami pokierować.
Ale my mówimy „nie”.
To hipokryzja starać się uśmierzyć cierpienie jednego narodu
kosztem innego.
No, panowie.
Do obiadu chyba to rozwiążemy.
Zabawne. Kurewsko zabawne.
Nie wiem, za kogo pani się uważa.
Ale wiem, że zabierze pani swoje rzeczy i wyjdzie.
Nie tylko z sali, a z budynku.
Chwileczkę.
Może niech po prostu przeprosi.
Pozwólcie jej przeprosić.
To był długi dzień. Słyszeliśmy straszne historie.
Kobiecie ciężko to znieść.
Nie przeproszę.
Zawiadujecie całym tym…
Mężczyźni.
Wy tylko czekacie na obiad.
A potem na kolację, żeby iść do domu.
A są ludzie, wychudzeni do kości, bez pieprzonych domów.
I co oni widzieli, co przeżyli…
Po cholerę to wszystko? Co wy tu robicie?
Rządźcie dalej tym krajem. Tym światem.
I kurwa, śmiejcie się dalej.
- Posłuchaj… - Ty posłuchaj.
Nie masz pojęcia o świecie.
Kiedy budzisz się, ubierasz i wiążesz krawat przed lustrem,
pamiętaj.
Świat, w którym się obracasz, to fikcja.
O niczym nie masz pojęcia.
Skąd teraz weźmiemy pieniądze?
I tak nie chcę pracować dla rządu. Znajdę pracę.
W Anglii nie byłoby mu lepiej.
Po inwazji nazistów.
Musielibyśmy wziąć tabletki z cyjankiem.
Tego nie wiesz.
Na Guernsey były trzy Żydówki.
Całe trzy Żydówki.
Kiedy zjawili się naziści, dobrzy Anglicy powiedzieli:
„Żydówki mieszkają tutaj. Zabierzcie je”.
Pewnie zginęły w Auschwitz.
Nie mogli ochronić nawet trzech kobiet.
Oni tu nienawidzą Żydów.
Tak jak wszyscy inni.
- Co ty zrobiłeś? - Nie chcę umrzeć.
Nikt nie umiera.
Czułem się jak ostatni dureń.
Chcieliśmy rozładować napięcie, ale…
Ponoć prosiła się o zwolnienie.
Co to znaczy?
Gdyby przeprosiła, nie zwolniliby jej.
Poniekąd ma szczęście.
Niektórzy są w potrzasku.
Dobrze, że ona nie.
A ty jesteś?
Taką osobą?
Hugh…
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Moglibyśmy spróbować… czegoś innego.
Ale tylko jeśli chcesz.
To trochę krępujące.
Mogę czymś służyć?
Nie skończyłam nacjonalizacji węgla, ale może uda się dziś.
Zajrzyj do mojego biura.
ZASTĘPCA SEKRETARZA
Jesteś pracowita. Przydałabyś się tu podczas wojny.
- Gdzie wtedy byłaś? - W Cambridge.
Wspominałam już.
Podobno szkoliło cię SOE.
- Skąd pani wie? - Pan Sullivan wspominał.
Ach, ja…
Mieliśmy nie mówić o tym po wojnie.
Nie powinnam się obnosić.
MI5 o wszystkim wie. Mam nadzieję.
Zaimponowałaś mi. To wszystko.
Chciałam służyć państwu.
I to w jak ciekawy sposób.
Musisz mieć wielkie ambicje.
Żeby tak kłamać o zalotach Davida Hennessy’ego.
David woli mężczyzn.
Jestem ambitna.
Chciałam być w Kancelarii. Przepraszam.
Wybaczam.
Posłuchaj. Może wpadłabyś na kolację?
Organizuję u siebie wieczorki i chciałabym cie zaprosić.
Porozmawiamy o polityce, nie tak bezstronnie.
Poznamy się lepiej.
Z przyjemnością.
Czuję na sobie jej wzrok.
Może jest tylko ambitna.
Wiele dziewcząt było w SOE. To nic nie znaczy.
Nie musi nic znaczyć.
To pewnie tylko paranoja.
To przez tę pracę. Nie znoszę tego.
Jak ja tego nie znoszę.
Mam tego dość.
Zażartowałam do Sullivana. „A ona nie jest od was?”
Powiedział, że nie.
Ale nie przyznałby tego.
To nic.
Przyjdzie na kolację.
Jeśli jest z MI5,
to brak jej doświadczenia i zacznie tu szperać.
I potknie się. A jeśli tak, mogę mu o tym powiedzieć.
Nic w tym złego.
To tylko… instynkt przetrwania.
Walka o sprawę.
Bo gdy tylko mu o niej powiem, bez wahania z nią skończy.
Tak po prostu.
Cała jej osoba…
Całe jej…
pełne ikry życie i dusza…
zostaną unicestwione.
Czas na herbatę?
Przecież ją parzę.
Mogę ciasteczko?
Boli mnie zadek.
Zastałam mamę?
- A babcię? - Babcia śpi.
Dasz to mamie?
Dobrze?
Dobrze.
Jest też trochę pieniędzy. To jej odprawa.
W porządku?
PRZESYŁKA Z CIENIA